sábado, setembro 23, 2017

Comunicado da Plataforma en Defensa dos Servizos Públicos, pola Remunicipalización unha vez realizada a Xunta de Accionistas e o Consello de Administración de Emafesa do 21 de setembro - Agora a parte privada SOCAMEX, solicita a disolución da empresa...


COMUNICADO DA ‘PLATAFORMA EN DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, POLA REMUNICIPALIZACIÓN’ UNHA VEZ REALIZADA A XUNTA DE ACCIONISTAS E O CONSELLO DE ADMINISTRACIÓN DE EMAFESA DO 21 DE SETEMBRO

No comunicado [1] emitido por esta Plataforma o pasado 7 de setembro, enumerabamos toda unha serie de irregularidades e incumprimentos que a empresa EMAFESA, Xunta de Galicia e o Concello de Ferrol, viñan practicando e asumindo en relación ao servizo de auga e da depuración de augas residuais. Un comunicado onde exixiamos, unha vez máis, ao  goberno municipal, que iniciara o proceso de recuperación da xestión do servizo, cumprindo cos acordos do pleno municipal de xullo de 2015; denunciara o Convenio con Augas de Galicia e entregara a xestión do sistema de saneamento e depuración, a quen é o seu único responsable, a Xunta de Galicia, ata que se creara un sistema supramunicipal de xestión, como así está establecido; se devolva a taxa indebidamente cobrada e comece cun proceso transparente e participado.

Estes lodos veñen do malgoberno de José Manuel Rey Varela que con maioría absoluta do Partido Popular, recepcionou un sistema de depuración abandonado, que non funcionaba e que non lle pertencía recepcionar, que cobrou unha taxa por un servizo que non se prestaba e enganou ao pobo de Ferrol, para un beneficio electoralista e persoal. E veñen tamén, do goberno de Jorge Suárez por incumprimentos das propostas electorais, programa de goberno, acordos plenarios e compromisos do verán de 2015 e un período de inacción até que en abril deste ano acordou xunto ao Partido Popular asinar o Convenio (Encomenda) con Augas de Galicia, copia literal do rexeitado en maio de 2014, situando-se deste xeito no polo oposto ao que viña mantendo.

Polo tanto, desde esta Plataforma manifestamos, que a situación creada en EMAFESA, é produto dun engano político e un cálculo empresarial, onde a cidadanía de Ferrol tiña que xogar o papel de pagadora, ante un servizo que non recibía, e unhas instalacións que non lle pertencen. Así, denunciabamos no anterior comunicado que, si se mantivese a Taxa abusiva e ilegal anterior, EMAFESA tería ingresado máis de 7 millóns de euros, sen contar cos 3 millóns de Narón.

Agora a parte privada SOCAMEX, solicita a disolución da empresa como estratexia de presión para que o Concello asuma as facturas que lle presenta, polo de agora, por valor duns 5 millóns de euros. Unhas facturas relacionadas con traballos realizados na reparación e posta a punto da depuradora, que carecen de base contractual, e que en absoluto corresponde asumir á cidadanía de Ferrol. E por outra banda pretende a recuperación da Taxa imposta polo Partido Popular, con efectos retroactivos desde xaneiro de 2015.

Atrás quedan as actuacións do goberno municipal para utilizar a aprobación, vía express, intentada ata catro veces en pleno, dunha nova taxa. Taxa que ía ser utilizada como aval bancario para sanear as contas de EMAFESA. Atrás a estratexia de ir reservando, sacando de distintas partidas, ata 5,8 millóns de euros, para inxectar liquidez a EMAFESA. Atrás a sinatura de convenios (encomendas) irregulares ou ilegais, prexudiciais para a cidadanía, con quen son os responsábeis das infraestruturas e deste sistema irracional e oneroso de saneamento: Augas de Galicia e a Confederación Hidrografica del Miño-Sil (Goberno Español). A realidade imponse, e demostra que a única saída para unha empresa que enganou, demostrou ser incompetente, incumpre nas súas obrigas e mesmo pon en perigo a nosa saúde (trihalometanos), é a recuperación do servizo cunha EMAFESA 100% pública.

O Concello debe cumprir xa a súa obriga e compromiso de facer unha auditoría real sobre a xestión e a situación económica financeira de EMAFESA, o que ademais é indispensábel, para poder defender os intereses da veciñanza e do Concello de Ferrol, fronte aos abusos e as pretensións económicas da parte privada (SOCAMEX -división de aguas do transnacional  Grupo Urbaser da corporación Firion Investments).

SOCAMEX, aínda sendo só o 49% de EMAFESA, ten o control 100% da xestión e polo tanto cumpre que asuma responsabilidades en todo este desastre, incluíndo as actuacións realizadas fora da legalidade.

Comezando pola devolución inmediata dos máis de 800.000 euros cobrados ilegalmente por unha depuración inexistente durante o goberno de Rey Varela e Martina Aneiros. Paralelamente, creemos que poden darse as condicións para cumprirse o disposto na cláusula vixésimo quinta [2] do Prego de Condicións, o que supón que é SOCAMEX quen debe abandonar a condición de socio de EMAFESA pero sen percibir ningún tipo de indemnización e mesmo coa posibilidade de ter que resarcir ao Concello. Lograríase así a xestión 100% pública de EMAFESA, manter os postos de traballo e garantir un servizo transparente e de calidade.

Ferrol, a 23 de setembro, de 2017



PLATAFORMA NA DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, POLA REMUNICIPALIZACIÓN
Abonda de saqueo! Hai outras alternativas! Si se pode!
Pódese, débese e precísase!
  • Alexandre Carrodeguas | 690612737
  • Fernando Ramos | 622932443
  • Pablo Portero | 659855805
  • Bernardo Rego | 603772650
  • Lupe Ces | 652201003
remunicipalizacion.plataforma@gmail.com

https://plataformaferrol.blogspot.com.es/

---
Notas.-

[1] Comunicado da Plataforma do 7 de Setembro, de 2017. Ir á Web.

[2] Cláusula Vixésimo Quinta (Da Extinción do Contrato, páxina 29 do Pliego de Condicións anexado no documento, páxina 52). |Escrituras de constitución de EMAFESA (Empresa Mixta de Augas de Ferrol, S.A.) | 3 de Abril do 2000 | 88 páxinas escaneadas como imaxe en doc formato pdf. | Acordo Plenario do 18 de Setembro de 1998 en orde á modificación da xestión dos servizos de abastecemento de auga e saneamento do termino municipal de Ferrol, a través da xestión indirecta mediante empresa mixta, con aprobación do Prego de Condicións Xerais que habería de rexer o concurso para a selección do socio privado co que constituír dita empresa mixta. Ratificado todo no Acordo Plenario do 11 de Novembro de 1998. Adxudicación do concurso de selección de referencia, no Acordo Plenario do 28 de Abril de 1999. E Acordo Plenario do 24 de Febreiro do 2000, onde se aproban os Estatutos de EMAFESA entre outros acordos. | O arquivo, pesa 32,3MB. | Acceder/Baixar.

---

Baixo o titulo O Sahara un conflito esquecido, tivo lugar un acto en Narón da man de Esquerda Unida, coa participación de Mehdane Hocine Hassan, Maite Isla, Xavier Ron e André Abeledo


O SAHARA UN CONFLITO ESQUECIDO. EU NARÓN.


EU Narón organizou unha charla conferencia na tarde de onte, venres día 22 de setembro, no local da asociación veciñal da Gándara, baixo o título "O SAHARA UN CONFLITO ESQUECIDO".

O acto contou como relatores con Xabier Ron, responsable de Elaboración Programática de Esquerda Unida. Ex deputado de AGE e Investigador; Mehdane Hocine Hassan,  cidadá saharauí que acaba de chegar dos campamentos de Tinduf e André Abeledo, Concelleiro e Voceiro de Esquerda Unida- Narón.

Maite Isla, presidenta da Asociación Solidariedade có Pobo Saharauí e presidenta de SOGAPS, participou no acto xunto cunha delegación.

A asociación fixo un chamamento as familias e aos cooperantes da provincia d'A Coruña, para que participen neste acto que pretende visualizar o conflito no Sáhara Occidental e a situación que vive o pobo saharauí nos campamentos.

Así mesmo amosou o seu apoio e agradecemento a EU Narón pola presentación no pleno deste mes de Setembro dunha Moción en solidariedade coa loita do pobo saharauí.

André Abeledo defendera unha Moción no Pleno de Setembro por un “Narón solidario có pobo saharauí”, na Comisión correspondente EU, TEGA, PSOE e BNG xa amosaron o seu apoio a moción.




Intervención de André Abeledo durante a charla conferencia en Narón.

O Sáhara é un conflito esquecido, pero tamén é un conflito agochado.

Cando os medios de comunicación de masas deixan de falar dun conflito, dun drama humano, ese conflito, ese drama, non desaparece, continúan, pero faise invisible.

Cando isto acontece non é por casualidade, existe unha causalidade, normalmente son intereses económicos e xeoestratexicos os que fan calar aos medios, os que agochan o problema.

O caso do Sáhara Occidental é o dun esquecemento forzado, o dun agochamento intencionado e interesado.

Por ese motivo son importantes actos como este, que tentan acabar có esquecemento e sacar a luz a realidade.

O pobo saharauí precisa que se coñeza o seu drama e a súa historia.

Por iso estamos hoxe aquí.

Grazas a Maite Isla, presidenta da Asociación Solidariedade co Pobo Saharauí e presidenta de SOGAPS.

Grazas a Xavier Ron, membro da dirección de Esquerda Unida.

Grazas a Hassan, un veciño, un amigo, un cidadá saharauí.

Grazas a todas e todos por vir.

As compañeiras e compañeiros de EU Narón non miramos cara outro lado.

Non miramos cara outro lado ante os problemas dos nosos veciños, nin ante a exclusión social, nin ante os abusos da patronal, non miramos cara outro lado no Sáhara Occidental.

Cumprimos có noso deber internacionalista, cumprimos coa nosa obrigación ética e moral como pobo consciente, como clase obreira.

En relación ao Sáhara Occidental faise necesario ter memoria, a mesma memoria histórica que aínda precisamos no Estado español.

Recuperando a memoria sobre a nosa historia entenderemos ata onde chega a nosa responsabilidade có Sáhara Occidental, este non é un conflito alleo ao Estado español, foi creado por España e temos o deber moral de non esquecer a un pobo irmá.

O Estado español ten unha débeda histórica có pobo saharauí, os deixamos tirados, os entregamos a Marrocos, o pobo español ten a obrigación moral de denunciar a situación da poboación saharauí que vive nos Territorios Ocupados por Marrocos, que sufre, sistematicamente, a violación dos seus dereitos máis elementais.

A legalidade internacional é clara.

Os Acordos Tripartitos de Madrid, polos cales España cedía a súa soberanía sobre o Sáhara Occidental, son ilegais.

Este proceso non pode ser desenrolado unilateralmente, ten que ser, en todo caso, coa aceptación da comunidade internacional.

Isto quere dicir que, según a legalidade internacional, España sigue sendo a potencia administradora do territorio ata que se peche o proceso de descolonización, mediante un referéndum de autodeterminación.

Marrocos, polo tanto, é unicamente a potencia ocupante, a que desenrola a administración do Sáhara Occidental pola forza, mediante a represión, sen que ningún estado membro de Nacións Unidas teña recoñecido a día de hoxe a súa soberanía sobre o territorio.

O Estado español é, polo tanto, responsable de todo o que acontece no Sáhara Occidental e debe impulsar a celebración do referéndum de autodeterminación canto antes.

O  Estado español debe asumir as súas responsabilidades e poñerse do lado dos Dereitos Humanos e da liberdade.

A actual estratexia de Marrocos no Sáhara ocupado é unha copia da estratexia que segue Israel en Palestina.

Marrocos amosa un total desprezo e desobediencia as resolucións internacionais que obrigan á celebración dun referéndum de autodeterminación. Desobediencia que como no caso de Israel non ten ningún tipo de consecuencias para Marrocos.

España traizoou ao pobo saharauí unha e outra vez, ningún Goberno da democracia foi o suficientemente valente para desenrolar unha política acorde coas súas obrigacións legais e morais.

Sempre han primado os intereses económicos duns poucos e as relacións de Estado, que, en algunha ocasión, están directamente relacionadas cós intereses persoais dos que ostentaron determinados cargos públicos.

Os nosos gobernantes seguen coa súa teima de matarnos de vergoña.

Ana Palacio, a aristócrata e ex ministra de Asuntos Exteriores no gabinete de José María Aznar, ten sido fichada pola Monarquía marroquí para que exerza como "experta" defendendo internacionalmente as teses coloniais marroquís  en relación có Sáhara Occidental ocupado.

¿Que podemos esperar de semellantes mercenarios?.

Lembremos que presuntamente, a casa Real española, có Rei emérito Juan Carlos I a cabeza, está historicamente relacionada coa entrega do Sáhara Occidental á monarquía marroquí.

Nin que dicir ten que tanto o Partido Popular, como o PSOE, prometeron velar polos dereitos do pobo saharauí dende a oposición, esquecéndose das promesas, e incluso, traizoándoas abertamente, unha vez chegaron ao poder.

O pobo saharauí tamén sufre no desterro, un desterro obrigado, un desterro no deserto alxerino.

Nos campamentos de Tinduf sobreviven, principalmente, pola axuda da cooperación internacional.

O Estado español, as comunidades autónomas, os concellos, así como diferentes ONGDs foron os principais doantes de axuda humanitaria para a poboación refuxiada saharauí.

A crisis económica fixo que esta axuda  se teña reducido drasticamente, tendo duras consecuencias para a poboación.

Debemos impedir que a xestión desta crisis leve por diante a cooperación internacional, pero máis especialmente, debemos esixir que as axudas ao pobo saharauí  convértanse nunha prioridade para o goberno do Estado, dada a enorme responsabilidade que ten o Estado español neste conflito.

EU Narón apoia ao pobo saharauí neste acto, pero tamén o faremos politicamente no Pleno do Concello de Narón mediante a presentación de unha Moción este Xoves día 28 de Setembro, unha Moción que vai a declarar a  “Narón municipio solidario có pobo saharauí”, na que pediremos ao Consistorio o seu apoio aos seguintes acordos:

1) O Concello de Narón mellorará o marco de financiación estimando unha contía para cada neno e nena que veña a Narón dentro do programa de solidariedade Vacacións en Paz. A financiación debe considerar os gastos de desprazamento en avión que son, normalmente, os que máis problemas ocasionan a SOGAPS, por solicitar a compañía de avión o pagamento por anticipado.

2) Manter un encontro institucional co novo Delegado Saharauí en Galicia para tratar a situación actual do pobo saharauí e para debater sobre o novo marco de financiamento que se propón desde o Concello de Narón. Dito encontro será aberto a membros de SOGAPS.

3) Denunciar a sentenza ao Grupo de Gdeim Izik e solicitar ao goberno do Estado que se interese ante o seu homólogo marroquí e reclame a liberación destes 24 presos políticos que o único que fixeron foi defender o dereito de autodeterminación do Sáhara Occidental de forma non violenta, de acordo ao establecido pola Nacións Unidas, a Unión Africana e diversos organismos internacionais.

4) Solicitar que se manteña, ata que se celebre o Referendum de Autodeterminación, a consideración española dos Saharauís para que non teñan atrancos no seu desexo de asentarse no Estado español, e que, no seu defecto, se lles conceda asilo para evitar a súa deportación. En todo caso, lémbrase a obriga de respectar a lexislación internacional e se un menor solicita asilo non pode ser tratado coma un adulto.

5) Informar dos puntos tratados e dos acordos ao novo delegado saharauí en Galicia, Saad el Mami, e darase traslado desta moción ao goberno do estado.

QUE VIVAN OS POBOS DO MUNDO!

QUE VIVA O SAHARA LIBRE!


ESQUERDA UNIDA DE NARÓN

Contas de Esquerda Unida Narón no facebook e no twitter. | Achegate xunta Nós, fagamos un novo Concello mais social, mais democrático, participativo e de Tod@s.





Enviado por:
Naron Esquerda Unida
-eu-naron@esquerdaunida.org-
23 de setembro de 2017 02:08

____________

sexta-feira, setembro 22, 2017

Concentración de protesta ante a entrada do gaseiro 227 para a ilegal e perigosa Reganosa - Vídeo


Desde que en maio de 2007, entrara el LNG "Galicia Spirit", son 227, os buques que arribaron até o pantalán de Reganosa para descargar gas natural licuado.
Cada vez que entra un buque o Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, convoca unha concentración sonora, son 227 buques en dez anos de actividade da regasificadora que sempre se considerou ilegal e así quedou patente con catro sentenzas do Tribunal Supremo que condenan a Reganosa, mais que foron burladas polo acordo do Goberno Español que resolveu eximir a planta de gas de someterse á avaliación ambiental e concedeu-lle a autorización de funcionamento.

Foi o "LNG Rioja Knutsen", de bandeira española, o que este venres 22 de setembro de 2017, entrou na Ría de Ferrol,  cargado con miles de toneladas de gas natural licuado, para descargar nos tanques de Reganosa, son máis de 70 toneladas que transporta nos seus tanque que teñen unha capacidade de 170.000 metros cúbicos. Este buque gaseiro de grande porte, tivo que entrar, pola bocana da Ría e cruzar o angosto, estreito, de pouco calado e de fondo rochoso, canle de máis de 4.500 metros de lonxitude, até chegar ao peirao de Punta Promontoiro, en Mugardos. Onde Reganosa coa complicidade de políticos sen escrúpulos construíu unha planta de gas que nos ameaza todo-los días, aumentando exponencialmente esta ameaza, sempre que entra na Ría un gaseiro cargado, para a perigosa e ilegal planta regasificadora de Mugardos.

Na acción de protesta deste venres foi o compañeiro coordinador do Comité Cidadán de Emerxencia, Manuel Angel Rodríguez Carballeira -Lalán- quen tomou a palabra, para situar o contexto da denuncia e reiterar unha vez máis o compromiso na loita contra a imposición da regasificadora, froito da corrupción política e económica.


https://youtu.be/JGhBG2TQUsw


Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
www.comitecidadan.org
@ComitCEmerxenc


__________

Semana europea da mobilidade, móbete por Ferrol-dia mundial sen coches, 22, 23, 24 e 25 de setembro de 2017


¿Estades preparados? A Magadalena Peonil 22-24 setembro Reconquistemos a cidade cos nosos pès,.. tamén en bici, bus, patíns, patinete, carriños, e calquera cousa que se che ocorra sen motor Lembrade que durante toda a xornada o bus urbano será gratuíto en todas as liñas ate Narón e Neda Temos unha chea de actividades preparadas para gozar no centro.

¡¡As rúas son túas, nosas, de todos!!

Estes días de setembro, celebrase en toda Europa a Semana da Mobilidade 2017. Trátase dunha campaña de concienciación dirixida a sensibilizar á cidadanía en canto ao uso do transporte público, en bicicleta e peonil e a animar ás cidades europeas a que promovan estes modos de transporte. Así, o tema escollido este ano pola Comisión Europea para a SEMANA EUROPEA DA MOBILIDADE é 'COMPARTIR LEVATE MAIS LONXE'.

1. Magdalena Peonil: As rúas encadradas dentro do espazo delimitado como peonil péchanse a partires das 7:00 do venres 22 ate o luns 25.

A Policía Local informará aos veciños das portas de acceso e do perímetro polas rúas Sol, Igrexa, Lugo e Arce.Rúas transversais Ruvalcaba e A Coruña para servizos e residentes.

Estará restrinxido excepto para residentes, servizos, carga e descarga e persoas con problemas de mobilidade ou calquera outra circunstancia particular (enfermidade, descargar bolsas, obxectos..), poderán acceder tantas veces como o precisen.

A parada de taxis da Praza de Armas estará situada na rúa Rubalcava. O acceso (e saída) ao estacionamento soterrado de Armas pódese facer por esta vía.

2. Bus urbano de balde en todas as liñas o venres 22 que achegamos no tríptico (concesionadas a Tranvías Ferrol), durante toda a xornada desde Ferrol até Narón e Neda, e volta.

3. Circuito de Educación Viaria no Cantón de Molíns.

Charlas de Educación Viaria para escolares de Primaria que se van a desenvolver na Praza da Constitución na tarde do venres 22, a partires das 17:00 horas (e na Aula de Ecoloxía Urbana en caso de choiva) a cargo da Policía Local.

Instalarase no Cantón un divertido circuíto para amosar, de xeito práctico aos nenos e nenas, como poden e deben circular de forma segura polas rúas nas súas bicis. Algo que poderán poñer en práctica durante toda a fin de semana na Magdalena Peonil. Non é preciso inscrición para asistir e anímase aos rapaces a que acudan nas súas bicis para probar o circuíto.

4. ROTEIROS: Guiados por un profesional cualificado e gratuítos. Unha hora aprox. Sen límite de prazas.

FERROL MODERNISTA:

SÁBADO 23, ÁS 11:00 HORAS. SAÍDA TEATRO JOFRE.

DOMINGO 24. ÁS 17:00 HORAS. TEATRO JOFRE.

FERROL EN FEMININO:

SÁBADO 23, ÁS 17:00 HORAS. SAÍDA OFICINA TURISMO FERROL VELLO

DOMINGO 24, ÁS11:00 HORAS. SAÍDA OFICINA TURISMO FERROL VELLO

5. CONCERTO DA BANDA MUNICIPAL EN AMBOAXE.

SÁBADO 23, ÁS 12:30 HORAS. Ao remate do roteiro modernista.

6. MARCHA POPULAR SOBRE RODAS.

Punto de encontro para a saída, entre a Praza Vella e a Alameda do Carbón.

Saída as 18:00 horas. Inscrición media hora antes da saída na Alameda.

Patíns, patinetes, cadeira de rodas... IMPRESCINDIBLE O CASCO!!

Sorteo de regalos ao remate!

7. MARCHA POPULAR CICLISTA DO CAMIÑO INGLÉS.

Guiada polo Clube Ciclista de Ferrol e BTT Esmelle.
11 quilómetros con saída desde a Praza Vella Ás 11:00 horas.

Sorteo de regalos ao remate. E preciso inscribirse antes da saída. Obrigatorio o casco e recomendable a bici todoterreo.

Respecta, no posible, o trazado do Camiño Inglés.
San Francisco, Real, Terra, Igrexa,Cantón, Angustias, Taxonera, MacMahon, Circunvalación, Caranza, Esteiro, Uxio Novoneyra, Telleiras, Avenida do Mar, Nicasio Pérez, Rotonda Alcampo.

8. CLASES DE ZUMBA BE ONE A MALATA (30')
Organiza Be One.

Venres 22, ás 18:00hs Cantón.
Sábado 23, ás 12:00hs Amboaxe.
Sábado 23, 17:00hs Cantón.
Domingo 24, ás 11:30hs Amboaxe.

9. MEXILLONADA en Pardo Baixo e Carmo con DJ. Organizan a Asoc. Hostaleiros.

Fonte: Web  oficial do Concello de Ferrol. | Ir á Web 1Ir á Web 2.

_________________

quinta-feira, setembro 21, 2017

Ante a entrada na Ría do buque LNG Rioja Knutsen, cargado con gas natural licuado para a ilegal e perigosa Reganosa, o Comité Cidadán de Emerxencia convoca unha concentración sonora, este venres 22 de setembro, ás 7 da tarde, na Praza Amada Garcia, diante do edifico da Xunta - Enlaces ás catro Sentenzas


CONCENTRACIÓN SONORA EN FERROL,
 VENRES 22 DE SETEMBRO, ÁS 7 DA TARDE (NOVO HORARIO)
NA PRAZA AMADA GARCIA, DIANTE DO EDIFICIO ADMINISTRATIVO DA XUNTA



Este venres 22 de setembro de 2017, está prevista a entrada na Ría de Ferrol, dun novo buque gaseiro, o "LNG Rioja Knutsen", de bandeira española, cargado con miles de toneladas de gas natural licuado, que descargará nos tanques de Reganosa.

O buque "LNG Rioja Knutsen" ten unha eslora total de 290 metros, unha manga de 46 e un calado de 12,65 e unha capacidade de 170.000 metros cúbicos. Este buque de enorme porte e grande capacidade, terá que entrar pola bocana da Ría e cruzar o angosto, estreito, de pouco calado e de fondo rochoso, canle de máis de 4.500 metros, até chegar ao pantalán de descarga do peirao de Punta Promontoiro, situado no termo municipal de Mugardos. Onde Reganosa coa complicidade de políticos sen escrúpulos construíu unha planta de gas que nos ameaza todo-los días, aumentando exponencialmente esta ameaza, sempre que entra na Ría un buque LNG / GNL cargado, para a perigosa e ilegal planta regasificadora de Mugardos. Este buque fai o gaseiro número 227 que descarga en Reganosa, desde que o fixera o "Galicia Spirit" en Maio de 2007.

Concentración sonora

Diante do aumento da ameaza contra a seguridade e a vida, que supón a entrada dun novo buque gaseiro, xunto á propia instalación da Planta de Gas en Mugardos, o Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, como ven sendo habitual sempre que entra un gaseiro cargado na Ría de Ferrol, convoca unha acción de protesta e denuncia, consistente nunha Concentración Sonora, este venres ás 7 da tarde (novo horarío) , desta vez, volve-se ao emprazamento da Praza Amada Garcia, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia.

Sentenzas

Perante o pasado ano 2016, ditaron-se tres sentenza e un auto do Tribunal Supremo, e xa en 2012 houbera outra sentenza da mesma instancia xudicial superior. A Terceira Sentenza firme contra Reganosa anulou a autorización para a construción da planta regasificadora en Mugardos, encostada ao complexo petroquímico do Grupo Tojeiro (Forestal del Atlántico e Imegasa). E unha cuarta sentenza a favor do movemento opositor a Reganosa, anulara o Plan de Emerxencias Exterior da planta de gas.

Recursos

Despois de declarada ilegal Reganosa, polas sentenzas firmes do tribunal supremo, polo entón goberno en funcións do estado (27.05.2016), resolveu eximir a planta de gas de someterse á avaliación ambiental e concedeu-lle a autorización de funcionamento, nun intento de burlar as sentenzas do alto tribunal, todo isto cun apoio mediático imperdoábel, da Xunta de Galicia e do Goberno Municipal de Mugardos (Hoxe cesado por unha moción de censura). O movemento opositor a Reganosa, con amplo apoio político, decidiu recorrer as resolucións gobernamentais sinaladas.

Tras as sentenzas do Tribunal Supremo, que declaran ilegal a Reganosa, esiximos o fin desta ameaza e deste malgasto de cartos públicos. Temos que esixir o seu peche definitivo.
  • QUE SE CUMPRAN AS SENTENZAS DO TRIBUNAL SUPREMO XA!
  • CESE DA ACTIVIDADE E DESMANTELAMENTO DE REGANOSA !
  • MÓVETE CONTRA A IMPUNIDADE !
  • PECHE XA !
  • PLANTA DE GAS FORA DA RÍA !

O COMITÉ CIDADÁN DE EMERXENCIA PARA A RÍA DE FERROL, TAMÉN NECESITA NESTES MOMENTOS AXUDA ECONÓMICA, PARA CONTINUAR COS PROCESOS XUDICIAIS E ADMINISTRATIVOS ABERTOS: COLABORA.

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
www.comitecidadan.org
@ComitCEmerxenc

Comité Cidadán de Emerxencia
-comitecidadan@gmail.com-
19 de setembro de 2017 00:36
_______________

Concentración de Ferrolterra en Solidariedade con Catalunya, polo dereito a decidir


Solidariedade con Catalunya, polo dereito a decidir

Como noutras cidades e vilas da Galiza, en Ferrol tivo lugar unha concentración urxente, diante da gravidade da situación e das detencións que se produciron na mañá de onte 20 de setembro de 2017, a Plataforma Galiza con Catalunya, convocou a mobilización. Sendo, onte ás oito e media da tarde, sobre unhas cincocentas persoas secundaron a convocatoria, na Praza Amada Garcia, diante do Edificio Administrativo da Xunta de Galicia.

Polas liberdades democráticas e o dereito a decidir.


________________

domingo, setembro 17, 2017

Quem tem um plam? ... Por Lupe Ces - Reflexions, experiências e desafios da esquerda


Por Lupe Ces [*]
17.09.2017


Galiza e a sua realidade no espaço geopolítico


Reflexionar sobre o futuro da esquerda, os resultados desa reflexom, vam estar sempre marcados polas coordenadas geopolíticas do lugar onde se fai essa reflexom. Asim, hoje, aqui na Galiza podemos fazer este debate, e resulta necessário e interessante, mas resultaria de todo estranho fazé-lo em Siria, onde o Império está golpeando co útil maço do yihadismo, para levar adiante os seus planos de destruçom dos estados de medio-oriente. Está aplicando um modelo de guerras, nom para ganhá-las, senom para manté-las vivas como armas de destruçom definitiva, que deixa aos povos indefensos. Iste é o caso de  Afganistam, Irak, Libia, Yemem... Esta é também a estrategia que se quere aplicar em Venezuela, e verémo-lo co tempo, ampliado a mais países.

Mas nós vivemos nestes tempos, nessa zona de conforte, onde as guerras, co sofrimento de milhos de pessoas, nom formam parte da nossa realidade, por mais que a solidariedade, a empatia que sentimos polos povos do mundo, permita por uns segundos, por uns dias mesmo, que se nos encolha o coraçom diante de cada nova que nos chega desses territórios. Ou mesmo, que Europa experimente por segundos, a realidade das pessoas que vivem submetidas a situaçons de guerra, em forma de atentados, case sempre realizados em tempo de eleiçons ou em médio dum conflito político relevante, como é o caso de Barcelona.

Umha zona de conforte situada na área geopolítica denominada Ocidente, nom eximida de contradiçons e problemas, mesmo onde esses problemas aumentam. Porque estamos a assistir a um aumento das desigualdades; um incremento da pobreza; um recorte de liberdades; o enraizamento do patriarcado; umha perda de soberania dos estados a favor das multinacionais, e um processo de centralizaçom e uniformizaçom que afoga os anceios de soberania dos povos a quem lhes é negada.

Unha zona de conforto, mas que descobre cada dia como se degrada o seu território e como se pom em perigo a vida das especies e a saúde das pessoas, num delirante caminho cara a destruçom da vida.

Aqui pois, toca-nos reflexionar sobre o futuro da esquerda. E quero dar dous dados a respeito do nosso país que penso que podem servir para centrar-nos sobre o tipo de sociedade á que pertencemos. Som dados bem conhecidos. Por umha banda, na Galiza existe um processo de avelhentamento da povoaçom moi acusado, com um saldo vegetativo negativo que se prolonga no tempo, morremos mais dos que nascemos, ainda que temos umha esperança de vida moi alta, de mais de 85 anos no caso das mulheres.

Associemos a esses dados que as pessoas coa idade (por pura biologia), tendemos a ser menos ativas e participativas. Acrescentemos a isso que Galiza é um país de proprietários e, em menor medida, de proprietárias. Um 36% desses proprietários na Galiza, som-no  de mais de 10 bens imoveis; que hai case 250.000 vivendas que funcionam como segunda vivenda, e case dous milhos de veículos. Somemos a isso que hai máis de 300.000 vivendas baleiras; que o 61% da populaçom tem conexom a Internet e a cobertura educativa, sanitária e farmacêutica, polo de agora, cobre praticamente a toda a povoaçom.

Poderíamos estender-nos nas implicaçons que estes dados tenhem á hora de elaborar e levar adiante um projeto de transformaçom social, mas, de fazé-lo eu, nom seria moi rigorosa porque careço dum estudo sério e tam só  podo aportar intuiçons sobre o que isso supom. Intuiçons e conclusons tiradas dos anos de experiencia, e do trato e observaçom de muitas pessoas ao longo dos anos de ativismo e de vida. Só, e para resumir, atrévo-me a dizer:
- O conservadurismo na Galiza, que debe ser contrastado por um projeto da esquerda, tem umha importante base material, e nom só está vinculado à rede caciquil, à ignoráncia ou aos restos do franquismo.

- A perda de povoaçom, a maiores das situaçons criadas pola crise, é também produto do auto-ódio e papanatismo cara ao de fora. Um auto-odio e papanatismo, que padecemos e imos herdando geraçom tras geraçom. Póde-se entender assim que muita mocidade, mesmo podendo contar co apoio familiar para emprender mais de um projeto, prefira mal viver no estrangeiro.

- O país perde o seu sangue novo. Polo que conheço, só algumhas atividades económicas coma a vitivinícola, e nalgumha medida, o sector de gando de carne, conseguiram relevo geracional, mentres os sectores económicos como agricultura, pesca, sector naval, continuam desmantelando-se sem pausa. Salientar que é verdade que hai iniciativas económicas novas,como o sector relacionado coa produçom ecológica, ainda pouco significativo, que tem gente nova ao frente de múltiplos projetos que batalham todos os dias contra a grande industria alimentária.

Temos as bases para umha transiçom ao socialismo como modelo económico de raparto da riqueza


As características da Galiza permitiriam umha transiçom bastante doada a umha economía socialista. Somos um país cumhas bases econômicas onde poderiamos permitir-nos esse transito sem maiores dificuldades. Temos infraestruturas que garantizariam a educaçom, a sanidade e a vivenda. Temos povoaçom preparada, e terra, agua e mar para garantir a soberania alimentaria. Temos vivendas para garantir o direito residencial. Só haveria que recuperar desde o público sectores estratégicos como a energia, as telecomunicaçons, a banca e o transporte. Acompanhemos todo isto dumha política internacional onde busquemos alianças para garantir o aceso á tecnología e bens de equipo e temos a Galiza socialista que sonhamos. Nom está tam longe como pensamos a possibilidade dum reparto mais justo da riqueza e dum outro jeito de organizar a economia.


Novas formas de vida e interesses das geraçons post-transiçom

Hai outros dados que devemos manejar para orientar as nossas reflexons. Eu nom os vim nunca recolhidos, seguramente existam, seguramente alguém os tem estudados, ou mesmo, poda que permaneçam interessadamente ocultos, porque sabemos agora que os sociólogos converteram-se  nos grandes gurus dos partidos sistémicos.

Som dados referidos á forma de vida e interesses das geraçons post-transiçom. Umha informaçom moi valiosa, porque quem saiba conectar cos interesses das pessoas e entenda os resortes que movem o seu jeito de vida, captará o seu interesse e moverá as suas vontades.

Na minha experiencia, a saúde e a estética do corpo, a imagem pessoal, as emoçons, as relaçons sociais e o ócio, centrado sobre todo nas viagens, som, os interesses prioritários destas geraçons post-transiçom. Geraçons que tenhem um moi alto nível de autoexigencia, que vivem a formaçom, nom importa em que profissom, cumha disciplina estoica, que reflicte umha capacidade importante para realizar esforços, que antes nom se nos requeriam, máxime se todos estes esforços, nom se traduzem, na maioria dos casos em estabilidade laboral. Umha estabilidade à que já lhes figeram renunciar.

As mulheres destas geraçons sofrem umha especie de desdobramento da personalidade associado a altos níveis de stress. Tenhem que ser nais perfeitas, entrenadoras e inversoras nas carreiras cara ao estrelato das suas crianças, activas sexualmente, coidadoras, com intensas relaçons sociais, eficientes no seu trabalho e, à sua vez, monstrar-se também como  seres livres e sem ataduras que  brilham por si mesmas. Bem está que a maioria nom consegue estes objectivos. Acrescentemos entom, ao stress, a frustraçom.

Outra caraterista destas geraçons que me interessa ressaltar é a sensibilidade. Umha sensibilidade ainda nom transformada em consciência política e açom, a respeito da preservaçom do meio ambiente e dos direitos dos animais. Um dos rasgos mais diferenciadores em relaçom às geraçons anteriores, que fomos educadas na frase bíblica “ crecede e multiplicade-vos e dominade a Terra”, ainda que isso supunha estender a morte pola própria Terra.

Esa sensibilidade cara outras especies, e pola preservaçom ambiental,mesmo podería parece associada ao instinto colectivo da supervivência. Como se a nível coletivo , ou do subconsciente colectivo, estas geraçons ativassem umha alerta do perigo que como especie temos que afrontar. Porque esta vai ser umha das batalhas definitivas que estas geraçons tenhem por diante, cos desafios do cambio climático e a contaminaçom das águas e da terra.

Enquanto as geraçons anteriores, registraram antes e agora, umha alta participaçom na militáncia partidária e o associacionismo,  motivada case maioritariamente por intentar plasmar umhas ideias, melhorar e transformar a vida da comunidade, ou mesmo pola conviçom de ter que liderar e protagonizar esses cámbios, o sentimento colectivo nestas novas geraçons, passa pola peneira do principio de reciprocidade “eu dou se ti me das”, “eu dou na medida que recebo”, e a implicaçom em movimentos e associaçons é, em consequência, moi reduzida. Valora-se muito o tempo pessoal. As reunions, o trabalho político... semelha tempo perdido. Assim, ficam na política aquelas pessoas que a vem como um campo profissional, onde quem se tem que esforçar é quem vive dela. A política para quem a trabalha. A esquerda político-institucional passou a ser, para os olhos da maioria social, umha alternativa profissional que, no caso da esquerda, vai fazer às instituiçons “o que se poda”.

Nom vou cair na soberbia, nem na ignoráncia, de valorar do mesmo jeito a todas as pessoas que se comprometem para fazer política de esquerdas desde as instituiçons, nem negar o compromisso transformador de muitas delas, mas a visom geral que se tem é ista. Eu compartilho responsabilidades. Isto é o que conseguimos co caminho andado até agora. O caminho institucional converteu-se numha agencia de colocaçom , e  o PP é o paradigma do que falo. Foi o partido que conseguiu, depois das crises do Prestige e da Guerra do Irak, umha renovaçom geracional sem precedentes, porque claramente oferecia um posto de trabalho e umha oportunidade para medrar económica e socialmente. A maiores, gera umha ocupaçom indireta significativa, mesmo se temos em conta que moitas pessoas, muita rapazada também, o seu primeiro contato coa política som os 150€ que o PP lhes paga por ser interventores nas mesas eleitorais. Temos que reconhecer que a todo isto ajuda desde logo o participar no chamado “jogo político”, coas cartas marcadas. Os jeitos da mafia som moi efetivos.

Mentres, a esquerda partidária tinha e tem grandes dificuldades para conseguir participaçom, porque as expectativas sempre som moi limitadas, “saem poucos da lista e nom se cria trabalho indireto”. Começa mesmo a ser moi habitual que rematado um processo eleitoral, os e as candidatáveis nom elegidas, aleguem falta de tempo para continuar coa atividade na organizaçom ou nos movimentos sociais onde se lhes convida a participar.

Cumpre também encontrar as razons polas que concelhos onde se tem aplicado políticas de esquerda ao longo dos últimos anos, onde se melhoraram as infraestruturas, o desenvolvimento económico e cultural, onde se dam melhores serviços, onde as instituiçons estam governadas por pessoas honradas e singelas, o Partido Popular segue a ser o mais votado nas convocatórias que nom som eleiçons municipais. É o caso de Allariz, Sam Sadurninho, e seguramente outros que nom alcanço a conhecer tam bem. Hai que perguntar-se por quê, as nossas políticas nom alcançam a transformar o pensamento colectivo. Porque a esquerda, nom é mais infraestruturas, melhores serviços, boa gestom... A esquerda é o pensamento e a vontade colectiva de preservar o bem comum, de transformar a realidade para acadar maiores cotas de bem-estar para as pessoas e as suas comunidades, de construir modelos de governança local e mundial baseados nos valores da liberdade, a igualdade e o respeito à diversidade. As políticas que temos que implementar, devem estar logo orientadas para fazer hegemónico esse pensamento e unir o maior número de vontades para conseguir esses objectivo.


O impulso para os cámbios sempre vem da maioria organizada


Os Movimentos Sociais na Galiza nom passam polo seu melhor momento. As razons penso, quedaram enumeradas no apartado anterior (envelhecimento da povoaçom, interesses e formas de vida diferentes das novas geraçons…), porque ser, som mais necessários que nunca.

O movimento sindical perdeu cotas moi altas de confiança e sofre as consequências dunha profissionalizaçom das suas direçons que o levam, na maioria dos casos, a ser meras gestorias de despedimentos e expedientes de regulaçom ou liquidaçom de empresas.

Seguem tendo reconhecimento social o Feminismo e o Ecologismo. O primeiro porque os  seus logros som patentes, e mesmo para as novas geraçons, é patente também a necessidade de luitar por defender esses logros e aumenta-los. Ademais, conseguiu um tímido, ainda que constante relevo geracional, com cámbios no discurso e nas formas de ativismo. O segundo, o Ecologismo, porque se ajusta á sensibilidade incipiente das novas geraçons com todo o que tem a ver coa defensa dos animais e o planeta, e porque consegue associar o ativismo com a pratica dum ócio alternativo.

A historia ensina-nos que as necessidades e sobre todo as demandas da sociedade organizada, cristalizam em movimentos sociais e políticos que a sua vez produzem os cámbios reais, bem a través de cámbios institucionais, ou bem destruindo as instituçons caducas e dando passo a novas instituçons e formas de governo.

Na Galiza cumpre investir muita energia na organizaçom social, incorporando os cámbios nesses processos organizativos, que permitam a participaçom das novas geraçons, cos seus jeitos e interesses. Isto é totalmente necessário e condiçom sine qua non para que a participaçom nas instituçons reflita e permita transformaçons do sistema político-económico.

Dessa energia e desses processos sairam os novos liderados.


Os caminhos andados, de éxito ao fracasso, do fracasso ao éxito

Moi rapidamente sinalar, a groso modo, quais forom os caminhos andados nos últimos tempos. Queria sinalar dous momentos onde estivemos moi perto de conseguir que algo cambia-se:

- Em primeiro lugar na crise do Prestige. Moita gente na rua mobilizando-se durante meses, combinando ativismo, critica política, superando ao estado na responsabilidade de recuperar as zonas afetadas… Todo um capital humano e político que cristalizou num segundo movimento “Hai que botá-los” e que propiciou um governo bipartito. Mas este governo,  governou, salvo exceçons, de costas aos movimentos que o pariram e se permitiu cumplicidades co poder econômico e mediático que o destruirom.

- Em segundo lugar, o impulso político retomado coa irrupçom de Age, que bebia diretamente dos processos internacionais da nova esquerda altermundista e do 15M. Um novo discurso que propunha um processo constituinte, horizontalidade, transparência, participaçom,…., e que foi criando frustraçom na medida em que nom existia coerência entre o discurso e a acçom; que nom conseguiu superar o maior obstáculo da esquerda, a necessidade da unidade. Na Galiza sempre falta algumha pata quando se quer construir umha mesa. Um projeto, que na sua última expressom, frustrou, baixo o meu ponto de vista, as aspiraçons que puséramos nela moitas pessoas, porque estava chamada a ser a nova representaçom nacional nas instituçons espanholas. O caminho presenta-se incerto.


Construçom, destruçom. Responsabilidades na liquidaçom do capital humano e político que nos pertence

Cumpre sinalar, a responsabilidade que existe no processo de  liquidaçom da herdança depositada nas organizaçons políticas e sociais por milheiros de pessoas que dedicaram, tempo e esforço para erguer expressons organizadas da esquerda na Galiza. Um processo levado adiante por pessoas e interesses que desde a acomodaçom e o exercício das ridículas cotas de poder, mas poder a fim de contas, que existem dentro das organizaçons, criaram divissom, frustaçom e cansaço.

Nom quero esquecer, a parte que lhe corresponde nesse processo de liquidaçom,  aos esforços levados adiante por parte dos serviços de inteligencia do estado. Instituiçons moi ativas, ao serviço dos interesses da preservaçom do sistema, que intentam controlar e minar os movimentos e associaçons alternativos. Esta atividade e estas instituiçons, deveram ter algúm interesse para a esquerda, pola conta que nos tem, e investigar e analisar as suas estrategias, ou quando menos ser conscientes de que existem.

A herdança é valiosa, nom podemos destragá-la.


Um plano para Galiza, um plano para o cambio económico e social

Dim que hai que fazer moitas cousas porque algumha sairá bem. Também dim que os éxitos venhem dum longo caminho de ensaio e error. Eu digo que na Galiza hai umha visom minifundiária das estrategias. Que desde a esquerda neste país, soesse confundir a naçom coa organizaçom, e como tal, as estrategias fracaram, porque nom se pensa a longo praço. Cumpre pensar como definir esse obxectivo comum de efeito multiplicador que permita a recuperaçom da soberania nacional. Porque é vital multiplicar o efeito de miles de acçons que muitas organizaçons e coleitivos estam a realizar,  e mostrar um poder constituinte em formaçom.

Em muitas ocasions,  as iniciativas políticas na Galiza semelham secundar as iniciativas ou processos que se estam a dar noutras naçons do estado. Se em Catalunya questionam o Concerto Económico, nós também. Se em Euskalerria elaboram o discurso de mais competências, nós também. Mesmo os processos de luita armada que se deram neste país, tiveram umha grande dose de mimetismo. E nestes últimos anos, intuímos um hipotético processo constituinte no estado, e aló fomos, a aproveitar as sinerxias a ver como nos ia…,e foi-nos mal. Erramos na analise. A realidade monstra um novo cenário onde a possibilidade de ruptura democrática, de processo constituinte, esta a dar-se em Catalunya, cumha resposta muito autoritária e repressiva por parte do estado, e umha possiçom nada rupturista, por parte de quem íam ser os nossos companheiros de viagem constituinte.

Se quadra, por ser umha naçom diferente, há ser algo diferente o nosso processo político. Mas sabemos que quando temos um problema temos que ir na busca da soluçom, quando estamos ante um perigo ou ameaça, imos buscar como defender-nos. Assim, levámo-lo fazendo ao longo de muitos séculos nesta velha naçom Europea, marcada no seu adn por múltiples fracassos. Polo tanto ergueremo-nos para construir o que precisamos, as novas geraçons também o faram, ao seu jeito.

Se fomos o primeiro reino suevo; fixemos a primeira revoluçom europeia contra o poder feudal; construímos a primeira resposta de masas contra umha agressom medioambiental como no caso do Prestige, ninguém pode negar-nos a possibilidade de que sexamos num futuro próximo, a primeira república socialista do noroeste europeo. A República Socialista da Galiza, garante da vida e da defesa do território. 

Como conclusom e para finalizar:

Para reflexionar sobre o futuro da esquerda, nom podemos esquecer a situaçom da Galiza na zona de conforto que o Império limitou, fronte a destruçom por guerras permanentes, de extensos territórios da periferia do Império.

Na Galiza hai umhas geraçons chamadas a conformar o projeto da esquerda do século XXI que tenhem formas de vida e interesses diferentes e precisam espaços de ensaio e error para levar adiante esse projeto.

Umhas geraçons que tenhem que dar a batalha na defensa do território, e fazer hegemónico um novo modelo humano nom depredador, que preserve a vida no planeta.

---

Acceder/Baixa ao escrito en formato pdf, de 7 páxinas.

Nota.-
Intervençom na jornada de reflexom e coloquio celebrado o 15 de setembro de 2017, na Facultade de Filosofía de Compostela, sobre os desafíos aos que se enfronta a esquerda a nivel mundial. O acto foi organizado pola eurodeputada galega Lídia Senra, integrada no Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL), onde ademais da participación da propia diputada, presentou o compañeiro David Rodríguez (O Funambulista Coxo); e interviron também  o sociólogo portorriqueño, membro fundador de Europa Decolonial, Ramón Grosfoguel; a Comandante Guerrilleira nicaragüense, presidenta tamén da Fundación Popol Na, Mónica Baltodano; ou a activista do Movemento Autónomo de Mulleres de Nicaragua e integrante do Foro de Mulleres para a integración centroamericana e do Caribe, Haydee Castillo. +info.

[*] Lupe Ces Rioboo -Caranza Ferrol 1958, é mestra, feminista e activista social. Forma parte do Colectivo Ártabra 21.  Blogue persoal: Caranza free opiniom.
Facebook e Twitter.
---

terça-feira, setembro 12, 2017

Plan de Mobilidade e Regulamento de Participación Cidadá - desconformidade da Asociación Veciñal O Rosario do Inferniño co Goberno Local de Ferrol motivado pola ausencia de debate participativo


Plan de Mobilidade e Regulamento de Participación Cidadá


A Xunta directiva recibimos a comunicación do Documento do Plan de Mobilidade para información desta Asociación e sen comunicar a posibilidade de presentar alegacións e seus prazos polo que preguntamos se este documento está sometido a debate participación dos órganos do Regulamento de Participación Cidadá e con tempo suficiente dun mínimo de 10 días para  presentación de alegacións desde a súa comunicación.

Esta Xunta Directiva expresamos a nosa desconformidade co Goberno Local motivado á ausencia de debate participativo por desprezar o Regulamento de Participación Cidadá en vigor.

Pensamos que este debate se debería impulsar dende o goberno local a través dos órganos do Regulamento de Participación Cidadá como un  Foro Cívico de Urbanismo-Modelo de Cidade e a súa Comisión Permanente interna; Asembleas de Barrio para información e formulación de propostas ou os Consellos Sectoriais.

Non recoñecemos esta Participación do goberno local por tratarse de parches ou actos puntuais e illados. Entendemos a Participación Cidadá nos termos aprobados no Pleno pola unanimidade de grupos políticos e o impulso continuado da cidadanía.

Este goberno perdeu a oportunidade de formar, informar e debater temas importantísimos para a cidadanía, privando os dereitos cidadás aprobados no Regulamento de Participación Cidadá, vulnerando a vixencia deste REGULAMENTO que impulsou o movemento asociativo xunto a cidadanía.

Denunciamos o incumprimento dos acordos do Consello da Veciñanza do pasado 21 de decembro para o nomeamento da Comisión Permanente co fin  de impulsar e aplicar o Regulamento de Participación Cidadá.

Pedimos a inmediata convocatoria do Consello da Veciñanza para analizar e valorar o actual estado do Regulamento de Participación Cidadá e nomear a súa Comisión Permanente.
Saúdos

--
Asociación Veciñal 'O Rosario' - Inferniño

correo-e: avvorosario@gmail.com
www : orosario-inferninho.blogspot.com

Enviado por:
A.Veciñal Inferniño
-avvorosario@gmail.com-
12 de setembro de 2017 18:29

__________________

http://www.ferrol.es/planmobilidade/

http://www.bcnecologia.net/es/proyectos/plan-de-movilidad-y-espacio-publico-en-el-concello-de-ferrol
_______________________________________________

A Plataforma exixe ao goberno municipal que inicie o proceso de rescate da xestión do servizo da auga, denuncie o Convenio con Augas de Galicia e entregue a xestión da depuradora á Xunta de Galicia, ata que se cre un sistema supramunicipal de xestión, devolva a taxa indebidamente cobrada e comece cun proceso transparente e participado

Estación depuradora de aguas residuais -EDAR- de Cabo Prioriño - Ferrol
Ante a situación actual do servizo público de saneamento de Ferrol e logo da decisión do goberno municipal de formar unha comisión de control e seguimento de gastos de obras e traballos levados a cabo por EMAFESA, esta plataforma veciñal comunica aos medios e cidadanía de Ferrol o seguinte:

1) A Acta da XUNTA DE GOBERNO do día 21 de agosto de 2017[1], inclúe, no seu punto 3, un informe da Intervención sobre o servizo de saneamento, no cal dá por feito a lexitimidade de EMAFESA para executar a xestión deste servizo. Rexeitamos de plano esta postura por non cumprir coa lexislación ao respecto e porque se soporta nunha cadea de encomendas de xestión irregulares (Confederación Hidrográfica do Miño-Sil - Augas de Galicia - Concello de Ferrol)[2][3] cuxo único obxectivo foi poñer en mans de EMAFESA este servizo. Unha estratexia montada, que resultará moi prexudicial para os abonados de Ferrol e Narón e que denunciaremos aos órganos institucionais que correspondan. (Ver lexislación sobre encomendas de xestión na Lei 30/1992- Réxime xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común e na Lei 3/2011 sobre os Contratos do Sector Público)[4].

2) Aparentemente nesta ACTA a Intervención municipal xustifica o dereito de EMAFESA a realizar de forma DIRECTA (sen concurso público) os traballos de ultimación e/ou reformas do sistema de saneamento, así como a explotación da EDAR en base á Cláusula Vixésimo Primeira do Contrato de Abastecemento e Sumidoiros[5] na que se inclúe a posibilidade de modificacións indeterminadas no futuro, como a mencionada “planta EDAR de Ferrol”. Neste sentido, denunciamos esta estratexia en base ao seguinte:

a) A citada cláusula considerámola apócrifa ao non axustarse nin ao ordenamento xurídico español nin ao da UE. (Ver Circular N° 1/2011 “Réxime de Modificación dos Contratos do Sector Público” da Avogacía Xeral do Estado - Ministerio de Xustiza[6] e Real Decreto Lexislativo 3/2011, artigos 105 e 107, Texto Refundido da Lei de Contratos do Sector Público)[7].

b) A planta EDAR de Cabo Prioriño é propiedade da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil (Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente)[8] e a súa xestión foi delegada á Xunta de Galicia a través do seu ente Augas de Galicia, polo que non pertence ao Concello de Ferrol. Tampouco esta planta é de uso exclusivo deste Concello, pois as augas residuais de Narón están xa sendo enviadas, e as de Neda serán enviadas no futuro próximo a depurar a esta EDAR. Polo tanto, a “asignación” directa de EMAFESA, para xestionar a súa explotación, carece de soporte legal e contractual.

3) Polo anterior, o Protocolo de Execución Concertada entre o Concello de Ferrol e a empresa mixta EMAFESA,[9] realizado polo anterior Goberno Municipal de Ferrol, en xuño de 2014, (xa expirado) carece de validez algunha, pois este servizo público debería ser xestionado segundo a Lei 3/2011 sobre os Contratos do Sector Público, tal como se anuncia agora que se vai facer (mediante licitación pública), cun alcance SUPRAMUNICIPAL que abarcará toda a Ría de Ferrol.

4) O contido das “encomendas de xestión encadeadas” e citadas en 1), non só inclúen a explotación da EDAR senón que tamén inclúen a obriga do Concello de Ferrol, de realizar e soportar o custo, de unha serie de traballos e obras indeterminadas que deberían ter sido executadas polos diferentes subcontratistas, ou por quen se comprometeu na primeira encomenda de xestión, e dicir, Augas de Galicia. Ata a data, o valor total das facturas emitidas por EMAFESA por este concepto, alcanza un total superior aos 5 millóns de euros.

5) Consideramos que a taxa de saneamento proposta en varios plenos, elaborada por EMAFESA, está moi sobredimensionada en conceptos como: caudais de augas residuais e pluviais, potencia eléctrica contratada e enerxía consumida. E así o denunciamos repetidamente ao propio Concello e medios de comunicación. A pasividade do actual goberno municipal neste tema e a insistente proposta de aprobación da taxa, reflicte, implicitamente, unha aceptación da estratexia de EMAFESA, tan común nas empresas mixtas, para asentarse como “xestor interno” das infraestruturas, sen control nin dirección por parte dos Concellos.

6) Esta apreciación nosa sobre as empresas mixtas evidenciase no citado Protocolo de Execución Concertada entre o Concello e EMAFESA, ao nomear a esta última (Cláusula Quinta), como representante formal no futuro órgano SUPRAMUNICIPAL, para “asumir as obrigacións e dereitos do Concello de Ferrol” para a xestión da explotación do sistema de saneamento de augas residuais de toda a Ría de Ferrol.

7) Denunciamos tamén que EMAFESA emitira, a principios de 2015, unha factura polo servizo de saneamento que cubría os catro últimos meses do 2014, sen que o servizo fose realizado (Entre outras irregularidades). Este “descoido” de EMAFESA e do anterior goberno municipal de Rey Varela, xerou unha protesta da cidadanía e máis de 2.500 recursos contra o cobro deste recibo, que obrigou ao novo goberno municipal a propoñer a suspensión e máis tarde a derrogación da taxa, acordadas en Pleno (en total EMAFESA ingresou indebidamente uns 800.000 euros e que non devolveu). Si EMAFESA seguise facturando este servizo houbese embolsado ata a data uns 7 millóns de euros (sen contar a suma aportada polas abonadas de Narón).

8) A xestión de EMAFESA así como o seu cumprimento contractual, valorámola como moi negativa e cuestionamos que cumpran os requisitos establecidos nos pliegos de condicións da licitación.

Ademais EMAFESA mantén unha actitude de prepotencia e actúa como un “xestor interno” do Concello de Ferrol, o cal “déixalle facer”, sen control nin participación directa na xestión malia ser socio maioritario da empresa mixta. En concreto sinalamos:

- Actas do Consello de Administración sen aceptar e asinar.
- Balances económicos dos tres últimos anos sen aceptar e asinar.
- Medicións ficticias (chámanlles “estimativas”) abusivas dos contadores as cales xeran multitudes de queixas.
- Emisión de facturas moi irregulares e ilóxicas (de ata 4.000 euros) segundo noticias dos medios de comunicación.
- Asignación de tipos de tarifas en base a documentos e criterios “internos” non aceptados en plenos municipais nin na Ordenanza.
- Connivencia ou inacción de altos funcionarios e concelleiros.
- Anuncio público de concurso de acredores por parte de EMAFESA.
- Impagos á Xunta e Concello de Ferrol dos canons correspondentes.
- Crise dos trihalometanos.

A Plataforma reitera as súas demandas e reivindicacións e exixe ao goberno municipal que ante os continuos incumprimentos por parte da empresa mixta EMAFESA, e ante as irregularidades no corpo contractual, inicie o proceso de recuperación da xestión do servizo, cumprindo cos acordos do pleno municipal de xullo de 2015; denuncie o Convenio con Augas de Galicia e entregue a xestión do sistema de saneamento e depuración a quen é o seu único responsable  -a Xunta de Galicia, ata que se cre un sistema supramunicipal de xestión, como así está establecido; devolva a taxa indebidamente cobrada e comece cun proceso transparente e participado .

Ferrol, a 7 de setembro, de 2017

Notas.-

[1] Acta da Xunta Local de Goberno do día 21 de agosto de 2017 (Punto 3 desde a páxina do 9 á 15, en formato pdf) - | Acceder/Baixar.

[2] Resolución de 7 de maio de 2014, pola que se publica o Convenio de Colaboración entre a Confederación Hidrográfica do Miño-Sil e Augas de Galicia, para a formalización da encomenda de xestión da explotación, mantemento e conservación das obras consistentes na condución das augas, depuración e vertido de Ferrol, asinado uns meses antes, en Ferrol, o 27 de decembro de 2013 e publicada no BOE o 19 de maio de 2014. | Acceder/Baixar.

[3] Convenio de Colaboración entre Augas de Galicia e o Concello de Ferrol para a formalización da encomenda de xestión da explotación, mantemento e conservación do sistema de saneamento e depuración do Concello de Ferrol, aprobado no Pleno Extraordinario e Urxente, celebrado o 4 de Abril de 2017 (12 páxinas en formato pdf). | Acceder/Baixar.

[4] Lexislación sobre Convenios de Colaboración e Encomendas de Xestión na Lei 30/1992- Réxime xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común (Encomendas de Xestión: Punto 1 do Artigo 12, Artigo 15 e Convenios de Colaboración: Punto 6 da Exposición de Motivos, Artigo 6, Artigo 8 e punto 4 apartado e) do Artigo 38) | Acceder/Baixar. | e na Lei 3/2011 sobre os Contratos do Sector Público. (Sobre Convenios de Colaboración: Punto 1 apartado c) do Artigo 4, Punto 5 da Disposición Adicional Segunda e sobre Encomendas de Xestión: Punto 6 do Artigo 24 e punto dous da Disposición Adicional vixésima quinta, sobre TRAGSA e as súas filiais.) | Acceder/Baixar.

[5] Cláusula Vixésimo Primeira (Da retribución da empresa mixta, páxinas 25, 26, 27 e 28 do Pliego de Condicións anexado no documento, desde a páxina 48). | Escritura de constitución de EMAFESA (Empresa Mixta de Augas de Ferrol, S.A.) | 3 de Abril do 2000 | 88 páxinas escaneadas como imaxe en doc formato pdf. | Acordo Plenario do 18 de Setembro de 1998 en orde á modificación da xestión dos servizos de abastecemento de auga e saneamento do termino municipal de Ferrol, a través da xestión indirecta mediante empresa mixta, con aprobación do Prego de Condicións Xerais que habería de rexer o concurso para a selección do socio privado co que constituír dita empresa mixta. Ratificado todo no Acordo Plenario do 11 de Novembro de 1998. Adxudicación do concurso de selección de referencia, no Acordo Plenario do 28 de Abril de 1999. E Acordo Plenario do 24 de Febreiro do 2000, onde se aproban os Estatutos de EMAFESA entre outros acordos. | O arquivo, pesa 32,3MB. | Acceder/Baixar.

[6] Circular N° 1/2011 “Réxime de Modificación dos Contratos do Sector Público” da Avogacía Xeral do Estado - Direción do Servizo Xurídico do Estado - Ministerio de Xustiza (16 páxinas en formato pdf) | Acceder/Baixar.

[7] Real Decreto Lexislativo 3/2011, de 14 de novembro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de Contratos do Sector Público, Artigos 105 e 107, do Título V Modificación dos Contratos). | Acceder/Baixar.

[8] Estación depuradora de aguas residuais -EDAR- de Cabo Prioriño. Proxéctase para tratar a auga residual dos municipios de Ferrol, Narón e Neda, un total de 200.000 h-e (habitantes equivalentes), acorde ao establecido na Directiva 91/271/CEE, de 21 de maio de 1991, sobre o tratamento das augas residuales urbanas. O proceso biolóxico considerado é o de biofiltración. | Acceder/Baixar. | Emisario submarino de cabo Prioriño. | Acceder/Baixar. |

[9] Protocolo de Execución Concertada entre o Concello de Ferrol e a empresa mixta EMAFESA. | Acceder/Baixar.

PLATAFORMA NA DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, POLA REMUNICIPALIZACIÓN
Abonda de saqueo! Hai outras alternativas! Si se pode!
Pódese, débese e precísase!

Alexandre Carrodeguas |  Fernando Ramos |  Pablo Portero |  Bernardo Rego |  Lupe Ces

remunicipalizacion.plataforma@gmail.com

https://plataformaferrol.blogspot.com.es/

---

sábado, setembro 09, 2017

Futuro para o Naval, futuro para a Comarca - O movemento obreiro na rúa... posibilita acadar os obxectivos para un Futuro na Comarca, di Esquerda Unida de Narón


Futuro para o Naval

FUTURO PARA O NAVAL, FUTURO DA COMARCA.

Ante a situación do Naval na Comarca e a proximidade a datas clave para un Plan de Futuro, dende EU Narón cremos que o comezo de calquera negociación (Convenio ou Plan) debe partir do cumprimento dos acordos vixentes. Os traballadores non poden confiar nunha empresa que non cumpre o III Convenio, nin trala sentenza do Tribunal Supremo como para chegar a novos acordos.

E por iso mesmo a presión mediática do movemento obreiro na rúa é a única que posibilita acadar os obxectivos para un Futuro na Comarca.

#RecuperarOArrebatado como é:

- Acadar un digno Convenio do Metal, ás portas da forte carga de traballo dos próximos anos cos AAOR para a Mariña Australiana.

- Eliminar/derogar o teito de gasto dos Orzamentos Xerais do Estado que non permiten cumprir convenios, e coartan a negociación colectiva.

Con premisas básicas para partir de cero entendemos que a prosperidade do Sector Naval será a recuperación das comarcas na medida en que melloren as condicións laborais e se establezan medidas para fortalecer o futuro do Naval, que é o motor da Comarca, como:

- Rexuvenecemento de plantillas extendida no tempo, co traspaso de coñecementos.

- Incremento de persoal garantindo a construcción propia nos procesos habituais do Sector Naval, eliminando as subcontratas e os seus marxes de beneficio, garantindo así condicións estables e dignas para tódolos traballadores.

- Plan de Modernización dos estaleiros.

- Plans de Formación para desempregados adecuados ás necesidades para traballar no Sector Naval.

- Por ser Sector Estratéxico, dotar de medidas e aliñación dos Ministerios necesarios para a actividade comercial.

Recuperaremos o arrebatado.

GRUPO MUNICIPAL DE EU NARÓN

Enviado por:
André Abeledo Fernández
-andre1474@gmail.com-
8 de setembro de 2017 22:04

_________________

Comunicado da Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública, ante a información de que a patronal da sanidade privada (IDIS) pretende que o SERGAS destine 88 millóns de euros para eliminar a Listas de Espera Quirúrxica utilizando os centros privados

O Consello Consultivo de IDIS está formado por representantes do Patronato do Instituto para
o Desenvolvemento e Integración da Sanidade (IDIS) e as súas patrocinadores: Accenture,
Amgen, Boston Scientific, Xeral Electric Healthcare, Indra, Johnson & Johnson Medical
Companies, Medtronic, MSD, Philips, Roche, Siemens y Telematic & Biomedical Services.
Novembro de 2016.

Ante a proposta patronal privada para reducir listas espera


Ante a información de que a patronal da sanidade privada (IDIS) pretende que o SERGAS destine 88 millóns de euros para eliminar a Listas de Espera Quirúrxica utilizando os centros privados, desde a Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública queremos comunicar:

1º- Que os plans de choque baseados no uso intensivo dos quirófanos, ben mediante concertos ou con peonadas na pública, resultaron sempre un fracaso, dado que ao pouco tempo volven crecer aos niveis previos xa que esta medida non afronta de xeito integral os determinantes das listas como a falta de camas pública, a escaseza de persoal medico e de apoio, a non utilización dos recursos en horario de tarde, a baixa produtividade dos quirófanos,  ou a ausencia de incentivos profesionais. Á cor da crise pecharon case 500 camas nos hospitais públicos e este veráns máis de 1.000 camas.

2º.- Recorrer á sanidade privada non é a solución como demostra que o único hospital privado cun área sanitaria como POVISA en Vigo duplica as listas de espera quirúrxica dos centros públicos galegos.

3º.- Esta desviación de fondos públicos á privada supoñería un novo avance da descapitalización de SERGAS, que xa destina máis do 11% do seu gasto a concertos coa privada. A sanidade privada esixe un aumento do 2.5% do capitulo de concertos (un aumento do 25%) o que supoñería un enorme avance da privatización. Pese ao incremento dos fondos para concertos as listas de espera seguen sendo totalmente inaceptables.

4º- Que o SERGAS tolere a dobre dedicación á pública e á privada dunha parte do persoal sanitario, especialmente dos xefes de servizos, favorece o crecemento das listas (xa este persoal esta interesado en reducir a actividade en centros quirófanos públicos para desviala á concertada onde tamén traballa) e sobre todo favorece a corrupción pola vulneración sistemática da Lei de Incompatibilidades.

Por todo iso esiximos que a Consellería de Sanidade e o SERGAS rexeite esta proposta da patronal privada, abra as camas e quirófanos pechados nos últimos anos , utilice os quirófanos e recursos diagnósticos pola tardes, dote ao sistema dunha política de persoal incentivadora que recupere a carreira profesional dos traballadores sanitarios e acabe coa dobre dedicación na sanidade pública.

Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública

5 de setembro do 2017

Enviado por:
Plataforma en Defensa da Sanidade Pública Ferrol
-plataformadspferrol@gmail.com-
8 de setembro de 2017 20:43

__________________

sexta-feira, setembro 08, 2017

Manifestación: Un maltratador nunca é un bo pai - En Ferrolterra como noutras comarcas da Galiza, vai ter lugar este sábado 9 de setembro, ás 7 da tarde - Todas as mulleres coma Juana Rivas están na nosa casa


A Marcha Mundial das Mulleres de Ferrolterra convida a participar na manifestación que vai ter lugar en Ferrol, como noutra cidades da Galiza, este sábado 9 de setembro, ás 19 hs.que partirá da Praza de Amada García, baixo o lema "Un maltratador non é un bo pai".

Dende a Marcha Mundial das Mulleres queremos facer explícito o noso apoio a Juana Rivas e a todas as mulleres que se atopan nesta terrible situación de indefensión.

A decisión de Juana é moi valente, mais ela non pretendía ser unha heroína, só quería protexer aos seus fillos dun pai que a fixo vivir nun inferno de maltrato e que resultou condenado por violencia machista no 2009. Volveuno a denunciar no 2016 no estado español, que tardou un ano en trasladar a denuncia a Italia, o país competente para tramitala, o que indica o grado de prioridade e carencia de medios que teñen estas cuestións no sistema xudicial.  A súa fuxida foi unha decisión sobre todo desesperada, xa que o sistema xudicial  non lle deixou unha opción mellor que deixar os seus fillos nas mans do home que a agredía. Juana demostroulle á sociedade que fronte a indefensión que crean certas leis só lle cabe as afectadas a desobediencia. Unha desobediencia que non é gratuíta.  Juana enfróntase a pena de prisión e a privación da custodia sobre os seus fillos. O irónico é que a efectos da lei teñen o mesmo dereito sobre as crianzas vítima e verdugo, e que a castigada nestes casos pase a ser a vítima.

@s menores son tamén vítimas da violencia machista que viven nos fogares. Ou ben porque sofren agresións directas ou ben porque medran nun entorno de medo e violencia. Polo tanto, resulta grotesco que a persoa que exerce esa violencia se considere a efectos legais un pai con dereito a custodia e réxime de visitas, porque non se considera prexudicial para o desenvolvemento d@s súas fill@s.

A maiores, temos espantosos exemplos de casos nos que as crianzas son empregadas por agresores como arma para ferir a nai, sabendo a magnitude dese dano. Así sumamos loitos na Galiza de menores asasinad@s en réximes de visita por pais con historiais de maltrato. Que dereitos está a defender a lei? Os do pai ou os d@ menor? Sabemos que se están a dar algúns pasos neste eido, mais a realidade berra que son coma maquillaxe, lentos e insuficientes. Juana tivo que fuxir, porque estes son os medos e realidades que unha nai ten cando deixa @s súas fill@s nas mans dun maltratador.

Juana tamén nos demostrou que xuntas somos máis fortes, que a mobilización social é fundamental para que a xustiza se faga oír e que o patriarcado retroceda e que no berro de “Juana está na miña casa” se inclúen todas esas mulleres que viven no terror, que deste xeito están moito menos soas.

TODAS AS MULLERES COMA JUANA RIVA ESTÁN NA NOSA CASA

Somos persoas divers@s, mais iguais en dereitos

'As mulleres decidimos'
Coordenadora Nacional Galega
Marcha Mundial das Mulheres
Marcha Mundial das Mulleres
Rúa Romil, 20, baixo
36202 Vigo-Galiza
Teléfonos de contacto:
Coord. A Coruña 639 78 76 26
Coord. Compostela:  647735737
Coord. Vigo: 630486886
Coord. Ourense: 652140217
Coord. Ferrolterra: 636 87 86 06
Comunicación:
http://www.feminismo.info
@MMMGaliza

Que é a Marcha ?
A Marcha Mundial das Mulleres é un movemento mundial de accións feministas que reúne grupos de mulleres e organizacións que actúan para eliminar as causas que orixinan a pobreza e a violencia contra as mulleres. Loitamos contra todas as formas de desigualdade e de discriminación sufridas polas mulleres. Os nosos valores e as nosas accións oriéntanse cara un cambio político, económico e social. Os mesmos que se articulan arredor da mundialización das solidariedades, a igualdade entre mulleres, entre mulleres e homes, e entre os pobos, o respecto e a valoración do liderado das mulleres e o fortalecemento das alianzas entre mulleres e cos outros movementos sociais progresistas.


Info baseada na enviada por:
Marcha Mundial Ferrolterra
-mmmferrolterra@gmail.com-
4 de setembro de 2017 21:39
Marcha Mundial das Mulleres - Galiza
-marchagaliza@gmail.com-
28 de agosto de 2017 14:56

___________________

domingo, agosto 20, 2017

Ante a entrada na Ría do buque LNG Excelsior, cargado con gas natural licuado para a ilegal e perigosa Reganosa, o Comité Cidadán de Emerxencia convoca unha concentración sonora, este luns 21 de agosto, ás 8 da tarde, nun novo emprazamento, no Peirao de Curuxeiras, no Porto de Ferrol - Enlaces ás catro Sentenzas

Concentración do 15 de setembro de 2011, no Peirao de Curuxeiras, no Porto de Ferrol.

CONCENTRACIÓN SONORA EN FERROL,
 LUNS 21 DE AGOSTO, ÁS 8 DA TARDE
NO PEIRAO DE CORUXEIRAS - PORTO DE FERROL

(NOVO EMPRAZAMENTO)

Este luns 21 de agosto de 2017, está prevista a entrada na Ría de Ferrol, dun novo buque gaseiro, o "LNG Excelsior", de bandeira belga que procede de Port Said (Etxito), cargado con miles de toneladas de gas natural licuado, que descargará nos tanques de Reganosa.

O buque "LNG Excelsior" é un buque cisterna fabricado en 2005. O buque ten unha eslora total de 277 metros, unha manga de 43,4 e un calado de 12,1. O seu peso é de 93.719 toneladas. Este buque de enorme porte e grande capacidade, terá que entrar pola bocana da Ría e cruzar o angosto, estreito, de pouco calado e de fondo rochoso, canle de máis de 4.500 metros, até chegar ao pantalán de descarga do peirao de Punta Promontoiro, situado no termo municipal de Mugardos. Onde Reganosa coa complicidade de políticos sen escrúpulos construíu unha planta de gas que nos ameaza todo-los días, aumentando exponencialmente esta ameaza, sempre que entra na Ría un buque LNG / GNL cargado, para a perigosa e ilegal planta regasificadora de Mugardos. Este buque fai o gaseiro número 226 que descarga en Reganosa, desde que o fixera o "Galicia Spirit" en Maio de 2007.

Concentración sonora

Diante do aumento da ameaza contra a seguridade e a vida, que supón a entrada dun novo buque gaseiro, xunto á propia instalación da Planta de Gas en Mugardos, o Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, como ven sendo habitual sempre que entra un gaseiro cargado na Ría de Ferrol, convoca unha acción de protesta e denuncia, consistente nunha Concentración Sonora, este luns ás 8 da tarde , desta vez, nun emprazamento diferente do habitual, no Peirao de Coruxeiras no Porto de Ferrol.

Sentenzas

Perante o pasado ano 2016, ditaron-se tres sentenza e un auto do Tribunal Supremo, e xa en 2012 houbera outra sentenza da mesma instancia xudicial superior. A Terceira Sentenza firme contra Reganosa anulou a autorización para a construción da planta regasificadora en Mugardos, encostada ao complexo petroquímico do Grupo Tojeiro (Forestal del Atlántico e Imegasa). E unha cuarta sentenza a favor do movemento opositor a Reganosa, anulara o Plan de Emerxencias Exterior da planta de gas.

Recursos

Despois de declarada ilegal Reganosa, polas sentenzas firmes do tribunal supremo, polo entón goberno en funcións do estado (27.05.2016), resolveu eximir a planta de gas de someterse á avaliación ambiental e concedeu-lle a autorización de funcionamento, nun intento de burlar as sentenzas do alto tribunal, todo isto cun apoio mediático imperdoábel, da Xunta de Galicia e do Goberno Municipal de Mugardos (Hoxe cesado por unha moción de censura). O movemento opositor a Reganosa, con amplo apoio político, decidiu recorrer as resolucións gobernamentais sinaladas.

Tras as sentenzas do Tribunal Supremo, que declaran ilegal a Reganosa, esiximos o fin desta ameaza e deste malgasto de cartos públicos. Temos que esixir o seu peche definitivo.
  • QUE SE CUMPRAN AS SENTENZAS DO TRIBUNAL SUPREMO XA!
  • CESE DA ACTIVIDADE E DESMANTELAMENTO DE REGANOSA !
  • MÓVETE CONTRA A IMPUNIDADE !
  • PECHE XA !
  • PLANTA DE GAS FORA DA RÍA !

O COMITÉ CIDADÁN DE EMERXENCIA PARA A RÍA DE FERROL, TAMÉN NECESITA NESTES MOMENTOS AXUDA ECONÓMICA, PARA CONTINUAR COS PROCESOS XUDICIAIS E ADMINISTRATIVOS ABERTOS: COLABORA.

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
comitecidadan@gmail.com
www.comitecidadan.org
@ComitCEmerxenc

Comité Cidadán de Emerxencia
-comitecidadan@gmail.com-
18 de agosto de 2017 11:33
_______________